Ta əzəldən mövzu seçimində və oların işlənməsində milli, irqi və dini ayrıseçkiliyə yol verməmək, hansı xalqa, məmləkətə məxsus olmasından asılı olmayaraq insana, təbiətə torpağa sevgi hissləri aşılamaq, yüksək əxlaqi keyfiyyətləri təbliğ etmək, xeyri alqışlayıb şəri lənətləmək, xalqları birliyə, dinc, sakit, yaradıcı həyat və fəaliyyətə çağırmaq xüsusiyyətləri ilə kökü tarixin çox-çox dərinliklərinə gedib çatan, məhz bu kök üstə, yeni-yeni ədəbi nəsillərin poetik söz ətirli nəfəsindən güc alaraq sülh göyərçini kimi qanadlanan milli ədəbiyyatımız daim humanist vüsəti və tərbiyəedici gücü ilə fərqlənmiş, sözün həqiqi mənasında öz “ədəb” və “ədib” adına başucalığı gətirmişdir. Milli bədii düşüncəmizi sözün magik gücünə idealist inam başlanğıcı ilə bədii-estetik tərbiyə gücünə realist inam qərarlığı arasındakı uzun bir məsafədə faktın və hadisənin zahiri görüntüsü deyil, daxili mahiyyəti ciddi məşğul etmiş, obrazlı desək, həyat materialından bədii təhlil yolu ilə insan şüurunu və qəlbini zəhərləmək üçün deyil, əksinə onlara şəfa vermək, nurlandırmaq məqsədilə istifadə edilmişdir ki, bu da ədəbiyyatımızın başlıca amal və istiqamətini müəyyən etmişdir. Qeyd etdiyimiz mühüm xüsusiyyət uzun illərdir ki, milli ədəbiyyatımızda işlənməkdə olan Qarabağ mövzusuna münasibətdə də üzə çıxır. Azərbaycanın ən qədim və tarixən inkişaf etmiş ərazilərindən olan Qarabağ istər zəngin maddi və mənəvi mədəniyyəti, istər əsrarəngiz təbii gözəllikləri, istərsə də milli maraqların, ictimai-siyasi mübarizələrin, hərbi münaqişə və müharibələrin bilavasitə mərkəzi meydanına çevrilmə gerçəklikləri ilə həm də söz-sənət adamlarının diqqətini cəlb etmiş, milli ədəbiyyatımızın başlıca tədqiqat obyektlərindən birinə çevrilmişdir. |